Category Archives: SMO-Specialized

Nationale Titel Olympic Distance Triathlon

Opnieuw Belgisch kampioen,
iedere titel heeft zijn verhaal,
iedere titel is speciaal.

Deze was eentje van vallen,
opstaan
en blijven doorgaan.

Bedankt aan iedereen die in mij is blijven geloven!

Simon


WTS Hamburg: DNF

Aangezien Hamburg een van de mooiste races is uit het WTS circuit, en niet ver van huis, besloot ik om toch nog van start te gaan in deze race.
Weliswaar met veel twijfels. Het zwemmen in voorgaande WTS manches dit jaar was steeds zeer slecht uitgedraaid, weliswaar steeds in races over de Olympische afstand (1500m zwemmen), terwijl het nu een sprint race (750m) betrof. Verder loop ik sinds de WTS manche in Leeds op de sukkel met een ontstoken slijmbeurs ter hoogte van mijn achillespees. Waardoor ik de laatste weken nauwelijks gelopen had, behalve dan in voorgaande races. En ik na elke race steeds een paar dagen al mankend moest doorkomen…

Toch wou ik het nog proberen. In de laatste drie races (T3 Geraardsbergen, GP Valence en BK sprint) was dat zwemmen eigenlijk niet onaardig. En aangezien er nu niks meer van afhing (verlies hoedanigheid als topsporter bij Defensie) zou de druk een heel stuk minder groot zijn, waardoor ik voor de zwemstart toch iets relaxer zou zijn.
Ik voelde me dan ook een heel stuk relaxer aan de start, maar kwam na een 100tal meter al snel in het gedrum terecht en werd dan ook eerder naar de achterste linie verwezen. Matthew Hauser zwom weliswaar 39″ weg, maar tov de tweede zwemmer verloor ik slechts 26″, wat toch een heel stuk beter was dan in voorgaande races dit seizoen. Toch bevond ik me helemaal aan de staart van het pak. En viel er in de eerste kilometers een gaatje tussen een eerste groep van een man of 40, en mijn peloton van 10 eenheden. Ondanks dat we als groep goed doorreden konden we de aansluiting niet meer maken en verloren we toch systematisch wat tijd.
Toen ik aan het lopen begon voelde ik direct dat dit niet ging. Ik mankte echt op mijn linker been, kon niet het tempo maken van verleden week op bk sprint, en besliste dan ook om uit te stappen om deze blessure niet erger te maken. Een DNF achter de naam is niet fijn, maar om uit te lopen en 50ste te worden en nadien meer slechts dan goed gedaan te hebben ifv de toekomst was dit het niet waard.
Ondanks de DNF beklaag ik me de trip zeker niet, ik trek me op aan een beter zwemnummer. Al besef ik dat het zwemniveau op WTS toch wel zeer hoog is, en dit niet voldoende is bij mezelf. Op zondag was het genieten om het WK mixed team relay live te volgen vanuit de tribune.

Groeten,
Simon


BK sprint triathlon te Vilvoorde.

Opnieuw een topdag! Mezelf kunnen opvolgen als Belgisch Kampioen Sprint triathlon te Vilvoorde.

Zoals zo vaak, ik was er vooraf niet gerust in. En ik was dan ook heel blij dat ploegmaat Alexis Krug besliste om deze race ook nog mee te doen. Een extra ploegmaat in de race, die allround super sterk is is altijd een meerwaarde.

Tijdens het zwemmen werd het deelnemersveld uit elkaar getrokken en zo kon ik met een select groepje de fiets op. Ploegmaat Alexis, KTT-boys Jarne Verhaegen en Tom Suetens, Thomas Jurgens, Kjel De Hertog, Tuur Lemmens en Fransman Dylan Magnien.
De samenwerking in onze groep was redelijk ideaal, het draaide goed rond, iedereen deed zijn beurt, er werd niet getwijfeld en het tempo lag hoog. Meer moet dat niet zijn en op die manier ging het voor het achtervolgende peloton niet eenvoudig zijn om terug te komen. De voorsprong liep ronde na ronde op, en we konden met een geruststellende voorsprong van 1′ de tweede wisselzone ingaan. Perfecte ingesteldheid van onze kopgroep dus, en een situatie die op zich voor iedereen in de groep winstgevend is.
In het lopen kon ik al snel de koppositie van Tom overnemen en mijn weg richting titel inzetten! Al kwamen in de achtergrond ploegmaat Alexis en de Fransman Magnien nog sterk opzetten. Het was werken tot aan de finish!

Dylan Magnien werd uiteindelijk tweede, maar Alexis pakte als derde de zilveren BK medaille. Super om nog eens dat podium te kunnen delen met een ploegmaat. Die eigenlijk eerst niet van plan was om te starten, maar na wat aandringen van de ploeg (om wat meer mankracht vooraan te hebben) toch meedeed 🙂
Thomas Jurgens werd na een sterke race de derde Belg.

Een topdag, alweer, die ik kon delen met vrienden en SMO-sympathisanten ter plaatse!



T3 series Geraardsbergen.

Gisterenavond stond er in Geraardsbergen de tweede manche van het T3 circuit op het programma. Ditmaal een individuele race, die terecht een race voor Flandriens genoemd mocht worden. Na een zwemnummer (750m) in de Gavers, trokken we op de fiets richting het centrum van Geraardsbergen van waaruit we nog 4 plaatselijke rondes onder de wielen geschoven kregen, met telkens de combinatie van De Vesten + De Muur van Geraardsbergen… Voor wie de omgeving niet goed kent, dit betekent kasseien + stijl omhoog. Vier maal dus, op slechts 20km fietsen. Het loopnummer (5km) was minstens even geaccidenteerd te noemen met 4 rondes waarin we ook steeds een stijle zware klim onder de voeten kregen.

Om 20uur ‘s avonds doken we met zen allen het water in, en na een goed zwemnummer verliet ik het water in prima stelling met enkele mooie namen rondom mij op slechts een 20 seconden van de snelste zwemmer. Een kopgroepje van 4 reed in de aanloopstrook nog voor ons uit. Maar bij het ingaan van de plaatselijke rondes kwam het allemaal wat samen en spatte het op de muur ook weer uiteen, waardoor Tom Suetens, Jarne Verhaegen, Erwin Vanderplancke, ploegmaat Alexis Krug en ikzelf de nieuwe kopgroep vormden. De samenwerking was niet optimaal en bij het ingaan van de tweede ronde en nieuwe beklimming pakte ik het tempo in handen. Rustig de muur oprijden bestaat niet, het is altijd stoempen en afzien, maar tot mijn eigen verbazing had ik boven op de muur enkele meters genomen. Ik besloot alleen door te gaan, of op zijn minst te proberen. Indien ze me zouden komen halen kon ik nog altijd twee rondes bekomen van de inspanning. Ik kon echter stelselmatig uitlopen en een min of meer geruststellende voorsprong van 40 à 50″ uitbouwen. Als koploper in ronde drie en vier de muur oprijden tussen al dat publiek was kicken!

De benen voelden wat cassé toen ik van de fiets kwam, maar al bij al viel mijn looptempo goed mee en ik kon de zege dan ook binnenhalen! Toch wel een prestigieuze race om op mijn naam te schrijven, met zo’n parcours en deelnemersveld! Op een manier die ik zelf niet verwacht had, met solonummer op de fiets.

Niet alleen individueel, maar ook als team presteerden we zeer sterk. Zo pakten we de dagzege en de leiding in het algemene klassement. Top ploeg, thanks Alexis Krug, Robbe De Dobbelaere, Nicolas Tilman, Jarno Cuypers en Lowie Dewitte!
Het was zo weer een meer dan geslaagde dag voor SMO-Specialized Triatlon Team. Ook bij de dames zorgde Maya Kingma voor een individuele dagzege, en werd het team 2de.



WTS Yokohama: DNF

Een dag om snel te vergeten…
Regen, regen, regen, zonder wetsuit zwemmen… De aansluiting hierbij reeds volledig verliezen. Eenzame achtervolging met Jorik Van Egdom en Christophe De Keyzer (die jammer genoeg nog eens weg valt na een paar rondes).
Niet de moral om uit te lopen…


BK ploegentriathlon Doornik.

Zoals ieder jaar op 1 mei, het Belgisch Kampioenschap triatlon voor ploegen.
Met de eerste ploeg van SMO-Specialized Triatlon Team finishten we uiteindelijk als derde. Onze titel van vorig jaar konden we dus niet verlengen.

Vijf ploegen waren een ganse race aan elkaar gewaagd, maar uiteindelijk kroonde Atriac zich, voor KTT, verdiend tot kampioen. Wij konden met twee seconden voorsprong LTTD afhouden voor brons, en thuisploeg TriGT eindigde nog eens twee seconden verder als vijfde. De verschillen tussen de topploegen worden ieder jaar kleiner, en de details worden steeds belangrijker… Voor de toeschouwers kan dit alleen maar leuker en spannender zijn. Ik vind dit zelf nog altijd een van de mooiste disciplines.

Binnen onze ploeg denk ik niet dat we heel veel sneller konden gaan. Een paar jonge schakels in de ploeg deden een mooie ervaring op, en gaan in de toekomst zeker nog groeien zodat we de komende jaren opnieuw meestrijden voor een trapje hoger!
Bedankt Alexis Krug, Jarno Cuypers, Jorik van Egdom, Lowie Dewitte en Nicolas Tilman voor de toprace!


10 Miles te Antwerpen.

Afgelopen zondag heb ik deelgenomen aan de 10 Miles te Antwerpen. Het was de eerste keer dat ik deelnam aan dit event, en de eerste maal dat ik een race over dergelijke afstand liep.

Ik kwam niet toevallig uit voor team “Sportoase” aangezien zij mij gevraagd hadden om deel te nemen met hun team. Het was leuk om eens iets te kunnen terugdoen voor deze sponsor/partner, en het maakte de race ook een stuk aangenamer voor mezelf. Vlak bij de start/aankomst hadden zij hun tent voorzien waar we ons startnummer en T-shirt konden ophalen. En na de race terecht konden voor drank, eten en een massage… De sportoase lopers werden dus goed verwend! 🙂

De race zelf was pittig, maar fijn om lopen. Veel volk langs de kant, beginnen met de Kennedytunnel door, vervolgens door het stad waar er veel publiek en muziek te horen was, afsluiten met de Waaslandtunnel, pittig bergop om te eindigen dus, maar weten dat je eenmaal boven bijna aan de finish bent. Ik bevond me al snel in een groepje met oa triatleten Ruben Geys en SMO-ploegmaat Alexis Krug. Alexis moest iets voorbij halfweg passen bij ons groepje, en ik moest zelf een paar kilometer verder ook passen. De laatste kilometers kon ik echter terug versnellen (of niet vertragen, dat is me niet duidelijk) en kon ik Ruben in de Waaslandtunnel terug bijbenen… Het was afzien en ik finishte net onder de 51 minuten (50:59). Op een 9de plaats.

Ik had eigenlijk een minuutje sneller willen lopen, onder de 50 minuten, maar dat zat er vandaag niet in. Op het einde van twee goede trainingsweken misschien toch niet fris genoeg voor een echte topprestatie. Want in de eerste plaats bleef dit gewoon een goede, zware, training in functie van mijn echte doelen (WTS Yokohama en Leeds).
En het ploegenklassement, dat werd uiteraard gewonnen door Sportoase 🙂

Ze zien me hier zeker nog eens terug, want het was echt wel een fijne belevenis… Proficiat aan al die duizenden lopers die deelnamen, over de verschillende afstand. En hoedje af voor die snelste lopers van die 10 Miles, indrukwekkend hoe hard die liepen…

Groeten,
Simon

resultaten: http://www.chronorace.be/Classements/Classement.aspx?eventId=1186579204860344&mode=large&IdClassement=14983


Jubileum race in Quarteira (Portugal).

Blijkbaar heb ik hier in Quarteira de kaap van 100 deelnames in het itu circuit overschreden. Kwam ik na de race te weten… Verder viel er niet veel te vieren hier in Portugal. Behalve dan misschien mijn eerste penalty ooit in een itu-race. Niet voor het foutief ophangen van mijn fiets in T2 ;-). Maar omdat ik mijn petje bij mijn loopschoenen op de grond gelegd had. Ik doe dit al jaren zo, ook in WTS en WC, dus ging ik na de race verhaal halen bij de referee. Niet om mijn penalty weg te werken, maar gewoon kwestie van hun verhaal ook eens te horen. Ik had de penalty nu toch al uitgezeten, dus die 15″ maken nu ook niet meteen een wereld van verschil in de uitslag… (hooguit 1 plaats)
Ik blijf erbij dat de scheidsrechters eerder een beetje overijverig waren. Dit gebeurt wel eens vaker aan het begin van het seizoen. Toen ik opmerkte dat waarschijnlijk iedereen die met een petje liep ook een penalty had, moesten ze toch lichtjes blozen… Wanneer ik er de reglementen op na lees, dan vind ik: “Athletes must place within 0,5m of the bin all equipment to be used at a later stage in the event. … All equipment already used must be deposited in the bin.” Dit geeft me toch redenen om het petje wel op de grond te leggen en niet in de box.
Soit, ik dwaal af maar zal in de toekomst zeker voor de race nog eens horen waar mijn petje wel of niet gelegd mag worden, zodat ik dit op een belangrijke race zeker niet voor heb…

De race zelf dan: Ik verliet het woelige water op een minuut en half van de kop… Te ver dus. De eerste 20km probeerde ik met mijn groep toch nog alles op alles te zetten, om deze kloof te dichten. De samenwerking was goed, maar we bleven eigenlijk hangen op dit tijdsverschil. Ik besloot me dus in de laatste 10km voor te bereiden op het loopnummer. De eerste 10km van het jaar is toch altijd wat spannend, vaak moeizaam, met steken of last van de ademhaling, maar dat was dit keer niet het geval. Het was geen topnummer, maar al bij al liep ik een stevig tempo en kon ik dit ook wel aanhouden. Natuurlijk was er dus ook nog de penalty die ik diende te nemen, ik besliste om deze pas na 3 van de 4 rondes te nemen. Kwestie van me in het lopen zolang mogelijk op te trekken aan een paar andere atleten (De Ponti en Lloyd in dit geval) en samen met hun de tragere lopers van de kopgroep in te lopen. Ik schoof systematisch op, en liep uiteindelijk de top 20 binnen.

19de aan de finish om exact te zijn. Geen zwemnummer om een boost van te krijgen, maar wel een degelijk fiets en loopnummer dat toch zeker kan tellen als goede training… Trainen, dat is wat er de komende weken op het programma staat. Volgende afspraak op 13 mei in Yokohama (WTS).

Groeten!
Simon